خط بولینگ همان مسیری می باشد که شما توپ را در آن رها می کنید تا به اهداف برسد. این خط ها معمولاً از جنس چوبی بود و سطح آن باید مسطح و سیقل خورده شود تا در حرکت توپ کمترین اثرگذاری را داشته باشد.

امروزه اکثر خطوط بولینگ مدرن با استفاده از نقشهای شبرنگ (Black light) علامت گذاری می شوند تا علاوه بر زیبایی نمای داخلی سالن، با استفاده از نورپردازی بتوان خطوط راهنمای پرتاب مشخصی را روی خط ایجاد کرد.

در هر خط بولینگ از 1 تا 4 نفر می توانند با یکدیگر بازی کنند و برای استفاده افراد بیشتر باید تعداد خطوط را افزایش داد، که معمولاً در باشگاه های بولینگ حداقل تعداد 10 خط در کنار همدیگر نصب می شوند.

در کنار خط های بولینگ شیار هایی وجود دارند که به استلاح به آنها “گاتر” (Gutter) گفته می شود و برای هدایت توپ هایی که خارج از هدف پرتاب شده بدون تماس با اهداف به سمت دستگاه جمع آوری توپ نصب می شوند.